REANIMACJA

Wg słownika PWN „pierwsza pomoc to podstawowe czynności, jakie trzeba wykonać dla ratowania czyjegoś życia lub zdrowia w nagłych wypadkach.” Od siebie dodalibyśmy ,że są to czynności zabezpieczające zdrowie i życie zwierzęcia do czasu interwencji lekarza weterynarii.

Jak rozpoznać nagłe zatrzymanie krążenia i nie pomylić z omdleniem ?

Zatrzymanie krążenia u zwierząt objawia się tak samo jak w przypadku ludzi. Aby dokonać oceny należy sprawdzić czy zwierzę oddycha. Osoby nie posiadające profesjonalnego przeszkolenia nie powinny mierzyć tętna, ponieważ odnalezienie tętnicy udowej, (która jest najbardziej wyczuwalną tętnicą w przypadku zwierząt), nie jest proste. Ocena powinna być dokonywana za pomocą trzech zmysłów. Obserwacji ruchów klatki piersiowej, wyczucia ruchów klatki piersiowej dłonią i wyczucia oddechu na policzku. Obserwacja języka-przy zatrzymaniu czynności oddechowych język zwierzęcia zaczyna sinieć. Jeżeli osoba ratująca stwierdzi brak oddechów, z góry może założyć, że doszło lub zaraz dojdzie do zatrzymania akcji serca.

„Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) ang. Cardio Pulmonary Restitution (CPR) , to czynności wykonywane w przypadku nagłego zatrzymania krążenia (NZK), których rezultatem powinno być przywrócenie podstawowych czynności życiowych czyli krążenia krwi oraz oddychania.”

1. Uciśnięcia klatki piersiowej: 30 uciśnięć

Uciśnięcia klatki piersiowej od strony bocznej lewej, powinny być przeprowadzone na od 1/3 do 1/2 głębokości klatki piersiowej. Szybkość ucisków powinna być w tempie około 100 na minutę. Przerwy w uciskach powinny być zmniejszone do minimum. W takim przypadku najlepsze jest uczestnictwo 2 ratowników w trakcie reanimacji, którzy będą się wymieniać co 2 minuty pomiędzy wykonywaniem uciśnięć i wdechów. Uciskanie klatki piersiowej to bardzo duży wysiłek i powinno się dążyć do jego minimalizacji. W placówkach weterynaryjnych wykonywanie zaawansowanych zabiegów reanimacyjnych (ALS) parametry życiowe powinny być monitorowane a wszystkie czynności wykonywane możliwie jednocześnie (Hopper i in., 2012)

2. Wdechy ratownicze: 2 wdechy przez nos szczelnie oburącz zamykając pysk.

Analizując szereg eksperymentów wyciągnięto wniosek, że wdechy ratunkowe u psów i kotów powinny zawierać 10 mL/kg co jest równoznaczne z 1 sekundowym wdechem (Hopper i in., 2012)

3. Małe zwierzęta

U psów poniżej 5 kg masy ciała oraz u kotów, w przypadku gdy reanimacja jest przeprowadzana przez jedną osobą zaleca się zrezygnowanie z wykonywania wdechów. Odpowiednie udrożnienie dróg oddechowych będzie powodowało „zaciąganie” powietrza, przez poszkodowane zwierzę samoistnie podczas wykonywania masażu klatki piersiowej.

filmFilm instruktażowy

Literatura

Hopper K., Epstein S., Fletcher D. 2012. RECOVER evidence and knowledge gap analysis on veterinary CPR. Part 3: Basic life suport. J Am Vet Med Crit Care 22(1): 26–4

McMichael M, Herring J, Fletcher DJ, Boller M. 2012 RECOVER Preparedness and Prevention. J Vet Emerg Crit Care (San Antonio). 1:S13-25.
Boller M, Fletcher DJ. 2012 RECOVER evidence and knowledge gap analysis on veterinary CPR. Part 1: Evidence analysis and consensus process: collaborative path toward small animal CPR guidelines. J Vet Emerg Crit Care (San Antonio) 1:S4-12.
Hofmeister E., Brainard B., Egger C., i in. 2009. Prognostic indicators for dogs and cats with cardiopulmonary arrest treated by cardiopulmonary cerebral resuscitation at a university teaching hospital. J Am Vet Med Assoc 235:50–57.

Kass P., Haskins S. 1992. Survival following cardiopulmonary resuscitation in dogs and cats. J Vet Emerg Crit Care 2:57–65.


Wingfield W., Van Pelt D. 1992. Respiratory and cardiopulmonary arrest in dogs and cats: 265 cases (1986–1991). J Am Vet Med Assoc 200:1993–1996

mailing